Boek
Nederlands
Tropismen is de eerste en ook één van de bekendste nouveaux romans. Het boek beschrijft schijnbaar alledaagse taferelen. In ieder hoofdstukje staat een ander personage centraal, vanuit wiens perspectief wordt geschreven. Niet zelden verandert dit perspectief al binnen één en hetzelfde tafereel. Ook zijn de beschrijvingen ambiguer dan aanvankelijk vermoed. In veel gevallen begint een tafereel heel
Titel
Tropismen / vertaling en nawoord Kiki Coumans
Auteur
Nathalie Sarraute
Vertaler
Kiki Couman
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Tropismes
Uitgever
[Bleiswijk]: Uitgeverij Vleugels, 2021
125 p.
ISBN
9789493186996 (paperback)

Besprekingen

Tegen de traditionele roman

In Tropismen ontvouwt Nathalie Sarraute in prachtig proza haar poëtica van de anonieme hypersensitiviteit.

Tropismen opent met het beeld van een naamloos, meervoudig 'ze' die 'uit het niets leken op te wellen': 'ontloken in de wat klamme luwte van de lucht stroomden ze zachtjes voort, alsof ze van de muren sijpelden, van de omtraliede bomen, de bankjes, de vuile stoepen, de parkjes.' Mensen die zich door de straten haasten, blijven haken aan winkelruiten, in botsing komen — ze zijn als stroompjes water, en net zoals het bij druppels die elkaar aanstoten, samenvloeien, weer splitsen weinig zin heeft te vragen waar de ene druppel water stopt, de andere begint, zo ook, suggereert Sarraute met dit beeld, bij de mens: we zijn poreus, en wezenlijk anoniem. En waar wij ons warmen aan de idee dat we meester zijn over onszelf, en zelfbewust de wereld tegemoet treden, toont Sarraute onze weerloosheid. Nog op dezelfde openingspagina volstaan de oplichtende ogen van een pop in een winkelruit om onszelf te vergeten: we waren op weg naar ergens, nu staan we hier, overgeleverd aan het herhaalde …Lees verder

Nathalie Sarrautes Tropismen blijven je verbijsteren

'Ze leken uit het niets op te wellen; ontloken in de wat klamme luwte van de lucht stroomden ze zachtjes voort, alsof ze van de muren sijpelden, van de omtraliede bomen, de bankjes, de vuile stoepen, de parkjes.' Tropismen van Nathalie Sarraute (1900-1999) gaf de literatuur in de jaren vijftig een flinke zwieperd. Maar dit boek, dat zo kenmerkend is voor de nouveau roman die toen opkwam, verscheen al in 1939. Het werd toen nauwelijks opgemerkt. De wereld was duidelijk niet toe aan deze 'roerselen': korte teksten waarin Sarraute de lezer instinctieve, nauwelijks waarneembare bewegingen in het bewustzijn wil laten ervaren. Pas bij een tweede uitgave in 1957 werd het alsnog een klassieker. De eerste Nederlandse vertaling (van Anne Maclaine Pont) dateert van 1964. Opvallend is dat de teksten die destijds waarschijnlijk als de meest toegankelijke werden beschouwd, in de nieuwe vertaling van Kiki Coumans en gelezen met 21ste-eeuwse ogen net iets 'gewoner' op de lezer overkomen. Evengoed …Lees verder

Over Nathalie Sarraute

Nathalie Sarraute (Ivanovo, Rusland, 18 juli 1900 – Parijs 19 oktober 1999) was een Frans schrijfster van Russisch-joodse origine.

Leven en werk

Als dochter van een Russisch chemicus kwam Sarraute op vijfjarige leeftijd naar Parijs, waar ze later letteren en rechten studeerde. Ze trouwde met Raymond Sarraute, kreeg drie kinderen en werkte tot 1939 als advocate.

In 1938 debuteerde ze met “Tropismes”, een soort literair schetsboek waarin ze anonieme personen gedurende korte tijd observeert. In 1949 verscheen “Portrait d'un inconnu”, met een voorwoord van Jean-Paul Sartre. Sindsdien neemt Sarraute een toonaangevende plaats in binnen de Franse letteren. Haar oeuvre omvat vooral romans, waarvan “Les fruits d’or” (1963) internationaal het meeste bekendheid verwierf. Verder schreef ze essays, toneel en een mooie bundel herinneringen aan haar kindertijd, “Enfance” (1983, in Nederland verschenen in de reeks Privé-domein).

Lees verder op Wikipedia