Boek
Nederlands

Je keek te ver : een wandeling

Je keek te ver : een wandeling

In de reeks:
Beschrijving van wandelingen in het Hogeland van Groningen, de omgeving en de gedachten die bij de schrijfster opkomen.
Titel
Je keek te ver : een wandeling
Auteur
Marjoleine De Vos
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Van Oorschot, 2020
71 p.
ISBN
9789028210325 (paperback)

Andere formaten:

Besprekingen

"Soms vliegt me echt wanhoop aan om de manier waarop we ons leven leiden [...], starend naar een beeldscherm [...] Dat is ‘werk’. Dat is nog erger, leven.” “Het is alsof je, buiten lopend, je leven weer terug krijgt.” “En zolang je op doortocht bent, niet aangekomen, zonder haast, zolang is het leven eigenlijk altijd wel uit te houden.” Drie citaten uit een essay van de NRC-columnist Marjoleine de Vos. Verschenen in de nieuwe reeks Terloops van Van Oorschot. Boekjes over wandelen op zakformaat. De Vos neemt ons mee op haar dagelijkse wandeling in het Hogeland van Groningen. Ze vertelt over de kunst van het kijken, het lezen van het landschap en het wandelen als weldaad voor het lichaam. Daarbij haalt ze schrijvers en dichters aan die haar eigen filosofische en psychologische gedachten illustreren. In combinatie met de concrete observaties van kerkjes, afgegraven wierden, omgeploegde akkers, de loop van de seizoenen en de waardevolle sporen in het cultuurlandschap van al die generaties…Lees verder

Peilloos heimwee mixt met zoet welbehagen

Marjoleine de Vos en Bregje Hofstede leren de lezer kijkend wandelen.

'Terloops' is de titel van de reeks wandelboeken die vanaf dit voorjaar bij Van Oorschot uitkomen. Bregje Hofstede en Marjoleine de Vos trappen af: Hofstede met 'Bergje', De Vos met 'Je keek te ver'. De Vos houdt het dichtbij huis: zij schrijft over de wandelingen die ze vrijwel dagelijks rondom haar huis in Zeerijp maakt; Hofstede trekt naar Colfosco in de Dolomieten waar ze als kind met haar familie ging skiën.

Als klein meisje 'beklom' (het gaat hier niet om alpinisme, maar om wandelen) ze de Sass Songher, een berg die tussen de toppen rondom niet eens zo heel erg hoog (ruim 2500 meter) is, maar voor haar was dit bergje net zo reusachtig als haar eigen naam die, gevoed door verhalen over wilde woudmensen die Bregostans werden genoemd, mythische proporties kreeg: "Het leek me machtig om Breg bij de bregostans te zijn." En ook al heeft de betovering in de loop der jaren aan glans ingeboet, Hofstede is ervan overtuigd dat die er ook nu nog is te vinden, teruggetrokken m…Lees verder